Vorige week las ik de uitkomsten van de schimmelradar. Dit is een project van de Wageningen University and Research waarbij ze op meer dan 500 punten in Nederland de aanwezigheid van Aspergillus fumigatus hebben bestudeerd. Deze schimmel komt van nature door heel Nederland voor. Dat is in principe geen probleem, deze schimmel houdt met name van dode planten. Wat wel een probleem is, is dat de schimmel ook mensen met een verzwakte afweer kan infecteren. En wat nog een groter probleem is, is dat de medicijnen die gebruikt worden tegen deze schimmel steeds vaker niet meer werken. Het vermoeden bestond dat de schimmel ongevoeligheid voor de middelen kan ontwikkelen doordat nagenoeg dezelfde stoffen in de landbouw en in de medicijnen gebruikt worden. 

De interesse van de onderzoekers ging dus niet enkel uit naar waar de schimmel werd aangetroffen maar vooral of de gevonden schimmels resistentie hadden ontwikkeld. Het bleek dat 4,6% van de aangetroffen schimmels ongevoelig was voor een van de twee onderzochte middelen en dat deze ongevoeligheid vaker gevonden wordt in de buurt van bloementeelt en glastuinbouw. Het idee is nu dat de ongevoeligheid vooral kan ontwikkelen in afvalhopen met resten van bespoten planten. 

Deze resultaten laten zien dat we kritischer moeten zijn bij het toestaan en inzetten van chemische middelen in de landbouw. Niet om het de boeren lastiger te maken maar omdat steeds meer blijkt dat deze middelen onbedoelde maar schadelijke bijeffecten hebben. Ik besef mij dat het verminderen van chemie in de landbouw makkelijker is gezegd dan gedaan. Het is daarom belangrijk dat alle betrokken partijen durven te committeren aan een afbouw en dat ook de gemeente kijkt hoe het boeren hiermee kan helpen.