Nu de vakantieperiode weer is begonnen hoor je aan alle kanten verhalen van al het moois dat de wereld te bieden heeft. Ik vind het prachtig om te horen hoe verwonderd mensen zijn van wat ze daar zien: elk straatje, uitzicht en muziekje voelt bijzonder en zal nog vaak worden besproken als een mooie herinnering van deze tijd. Maar waarom doen wij dit thuis zo weinig?  Waarom vergeten we dat we dezelfde verwondering ook kunnen halen uit onze eigen omgeving en dat de kleine geluksmomentjes ook hier kunnen liggen? 

In het leven kijken we veelal naar grote mijlpalen: het behalen van grote doelen of het afronden van langdurige projecten. Maar, juist hierdoor missen we soms de mooie momenten die we onderweg tegenkomen. Even stilstaan en kijken waar je staat kan een inzicht geven in de mooie momenten die je normaal zou missen en je een voldaan gevoel geven. Net als dat je onderweg naar vakantie alvast aan het geniet van de mooie uitzichten.  

Ook in de politiek zie ik ditzelfde vaak terug. We zijn geneigd om alleen te kijken en trots te zijn op grote overwinningen. Soms zijn we pas tevreden als je hebt “gewonnen” en alles precies is gegaan zoals je wilt, zelfs als dit ten koste kan gaan van iets anders wat ook belangrijk is. Maar, de politiek gaat niet alleen over deze eindpunten, het gaat ook vooral over weg hiernaartoe, alle gesprekken met inwoners, de verbeteringen voor de kernen en alle kleine stapjes, die samen de kwaliteit van leven verbeteren.  

Als onderdeel van leef geloof en ervaar ik dat juist deze kleine momenten onze gemeenschap sterker maken. En ik hoop dat meer mensen leren te kijken naar deze momenten, want wie geniet van het kleine leeft bewuster en bouwt mee aan een mooiere samenleving.