Wat is eigenlijk de kracht van het dorp? In mijn ogen zijn lokale verenigingen daarin cruciaal. Denk aan de sportclub of de muziekvereniging. Bijna wekelijks faciliteren zij het samenkomen van dorpsgenoten. Mensen die zonder het lidmaatschap van een vereniging elkaar niet of nauwelijks zouden spreken of misschien elkaar wel helemaal niet zouden (her)kennen.  

Zij zorgen voor de verbinding en het saamhorigheidsgevoel in een dorp. Vaak wordt gezegd, dat in een dorp iedereen elkaar kent. En voor inwoners die er niet geboren en getogen zijn kan dat er juist ook voor zorgen dat ze zich niet onderdeel voelen van diezelfde gemeenschap.  Minstens net zo vaak wordt er gezegd dat als je “nieuwkomer” deel uit wilt maken van een dorpsgemeenschap, dat je dan het beste lid kunt worden van een lokale vereniging.  

Het verenigingsleven zou je dus kunnen zien als een soort cement voor het dorp en speelt een cruciale rol in de leefbaarheid en het bestaansrecht van een dorp.  

En toch staan juist die lokale verenigingen onder druk. Enerzijds door ledenaantal dat terugloopt en anderzijds door een tekort aan vrijwilligers. Zonder vrijwilligers heeft een vereniging geen bestaansrecht meer. En daarmee komt dus ook de leefbaarheid in een dorp in het gedrang.  

Het is dus belangrijk dat plaatselijke verenigingen en mogelijk nieuwe leden en/of vrijwilligers elkaar leren kennen en weten te vinden. Maar hoe vinden zij elkaar? 

 In Meterik bijvoorbeeld, heeft de dorpsraad samen met de verenigingen het initiatief “Miëterik in de Kieker” in het leven geroepen. Op verschillende locaties in het dorp kunnen de verenigingen zich aanstaande zondag laten zien. Zo kunnen (nieuwe) dorpsgenoten op een laagdrempelige manier kennis met ze maken. Zulke initiatieven kunnen we als leef alleen maar toejuichen. En misschien kan dit een blauwdruk zijn voor andere dorpen in onze gemeente.