Ieder kind wordt geboren met talenten en mogelijkheden. Toch bepaalt in Nederland nog te vaak het gezin waarin je opgroeit, de buurt waar je woont of de school die je bezoekt hoe ver je komt. En maar niet te spreken als je ouders van andere komaf zijn.   

Want waar het ene kind vanzelfsprekend wordt voorgelezen, geholpen met huiswerk en alle mogelijkheden heeft om zich te ontwikkelen, mist een ander kind deze basis. Vooral kinderen van laaggeletterde ouders/verzorgers lopen een verhoogd risico op een taalachterstand en zich later op de basisschool of vervolgonderwijs moeilijk laat inhalen. Dat is niet alleen onrechtvaardig, het is ook een gemiste kans voor onze samenleving. 

Gelijke kansen betekent dan ook meer dan goed onderwijs alleen. Ze gaan ook over gezondheid, veiligheid, sport, cultuur en een stabiele thuissituatie. Kinderen die opgroeien in armoede, beginnen ook met een sociale achterstand en kunnen en mogen vaak maar moeilijk in het meedoen in hun leefomgeving. Geen sporten, geen muziekles, geen rustige plek of pc om huiswerk te maken. En niet omdat ze minder kunnen, maar omdat ze minder krijgen. Dit gemis stapelt zich op en beïnvloeden het zelfvertrouwen en toekomstperspectief van kinderen. Daarom moeten kinderen echt mee kunnen doen in onze samenleving. Gelukkig beseffen we dit steeds meer. Zo doet Stichting Leergeld goed werk maar armoede structureel aanpakken zou meer bijdragen aan het voorkomen dat kinderen aan de zijlijn moeten staan.    

Het onderwijs speelt een sleutelrol, maar kan dit niet alleen oplossen. Grote klassen, lerarentekorten en vroege selectie vergroten de verschillen. Ook beeldvorming en verwachtingen van de omgeving over toekomstperspectief spelen een rol.   

Gelijke kansen creëren is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Van de overheid, die moet investeren in onderwijs en armoedebestrijding. Van gemeenten en organisaties die samenwerken rondom kinderen. En van ons allemaal, door niet weg te kijken en solidariteit te tonen. Investeren in kinderen is investeren in de toekomst. Gelijke kansen zijn geen gunst, maar een recht – voor ieder kind, zonder uitzondering.  

Tot slot. Laaggeletterdheid bij jong en oud moet met kracht worden aangepakt. Het zorgt niet alleen voor minder zelfvertrouwen en eigenwaarde maar vooral voor minder gelijke ontwikkelkansen.